Syrop z cebuli robię od wczesnych, jesiennych dni, aż do późnej wiosny. Miód zdecydowanie poprawia smak syropu. Na kaszel oczywiście najlepszy jest miód lipowy. Jeśli nie masz, to z powodzeniem możesz użyć miodu wielokwiatowego.

Składniki na syrop z cebuli:

Syrop zawiera około 200 kcal w 100 ml.

• 200 g cebuli (2 małe sztuki)
• 4 płaskie łyżki miodu (ewentualnie cukru)

Wskazówki: do syropu możesz też dodać: posiekany ząbek czosnku, kilka cm starowanego imbiru oraz sok z połowy cytryny. Możesz użyć dowolnej cebuli (biała, żółta lub czerwona).

Jak zrobić syrop z cebuli z miodem?

Potrzebne nam będą jedynie nieduży słoik o pojemności 0,3 – 0,5 litra, oraz deska i nóż do krojenia.

1. Cebulę obieram i kroję w pół talarki. Możesz też pokroić w kostkę.
2. W słoiku naprzemiennie układam warstwę pokrojonej cebuli i rozsmarowuję płaską łyżeczka miodu. Następnie kładę kolejną warstwę cebuli i także przykrywam miodem. To nie musi być równo rozprowadzone. Ważne jest, aby zachować podane proporcje.
3. Słoik z cebulą i miodem zakręcam. Odstawiam na blat kuchenny w temperaturze pokojowej. Nie trzeba nic wstrząsać, ani mieszać. Wszystko samo się rozpuści i wymiesza.
4. Po kilkunastu minutach cebula zacznie wytwarzać sok i rozpuszczać miód. Po kilku godzinach otrzymuję syrop z cebuli z miodem gotowy do spożywania.

Jak spożywać syrop z cebuli i miodu?

Syrop możesz przechowywać w słoiku wraz z pływającą w nim cebulką lub odcedzić (na sicie, gazie). Ja nigdy nie odcedzam. Mniejsze ilości, które spożywam w ciągu doby przechowuję na blacie kuchennym w temperaturze pokojowej. Większe ilości przechowuję w lodówce (do 5 dni) i wyjmuję na pół godziny przed spożyciem, aby się ogrzało.

Syrop przelewam na łyżkę lub do kieliszka i podaję do wypicia. Dzienna dawka syropu z cebuli wynosi od 3 do 5 łyżek dziennie. Pierwsze efekty działania syropu widać już po 1 – 2 dniach zażywania. Kuracja może trwać od 1 do 2 tygodni. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, to skonsultuj się z lekarzem rodzinnym lub pediatrą.

Artykuł Syrop z cebuli z miodem pochodzi z serwisu Przepis babci.

Odkąd pamiętam, w mojej kuchni goszczą śledzie. Są niezastąpione w postne dni i domowe imprezy. Nie może ich oczywiście zabraknąć na wigilijnym stole. Zanim jednak przyrządzimy ze śledzi pyszne potrawy, musimy je prawidłowo wymoczyć w wodzie. Proces choć czasochłonny na szczęście nie jest pracochłonny. Zobacz, jak prawidłowo moczyć śledzie

Jakie śledzie wybrać?

Zanim zaczniemy moczyć śledzie, musimy najpierw dokonać wyboru przy zakupie. Najpopularniejszym wyborem wśród polskich konsumentów są matiasy w oleju. Jeśli mam wybór, to omijam takie śledzie. Najlepszym wyborem są śledzie z beczki, które konserwowane są jedynie solą. Możemy wybrać filety lub całe śledzie z beczki. Przy filetach jest mniej pracy, gdyż nie musimy pozbawiać ich skóry i usuwać kręgosłupa.
Całe śledzie z beczki często trzeba oczyścić z wnętrzności. Następnie przeciąć wzdłuż, wyjąć kręgosłup oraz ości i usunąć skórę. Skórę usuwam, zaczynając od głowy. Nie usuwam skóry jedynie, gdy marynuję śledzie w occie. Całe śledzie z beczki są najbardziej słone i trzeba je najdłużej moczyć w wodzie. Całych śledzi z beczki nie możemy więc kupić na tzw. ostatnią chwilę. Dlaczego zatem w sprzedaży oferowane są tak kłopotliwe w obróbce ryby? Otóż są one najświeższe i dlatego konsumenci po nie sięgają. Jakie śledzie ja wybieram? Idę na kompromis i wybieram gotowe filety z beczki.

Metody na moczenie śledzi

Metody moczenia śledzi zależą przede wszystkim od ich rodzaju. Poniżej opiszę jak moczyć poszczególne rodzaje śledzi.

Moczenie filetów śledzi matias

Śledzie matias są to młode ryby, które nie brały jeszcze udziału w tarle. Charakteryzują się one małą słonością mięsa oraz dużą zawartością tłuszczy. Przez to nie trzeba ich długo moczyć przed spożyciem. Niestety w sklepach najczęściej nie dostaniemy takich śledzi, tylko a la matias – czyli starsze okazy śledzi już po tarle. Takie ryby trzeba już moczyć.

Prawdziwe śledzie matias są praktycznie gotowe do przyrządzenia potraw. Nie trzeba ich obierać, ani filetować. Często wystarczy wyjąć je z opakowania i opłukać pod bieżącą oraz zimną wodą. Warto jednak odkroić kawałek matiasa i spróbować jego słoność. W zależności od słoności matiasów najczęściej moczę je od 15 minut do 1 – 2 godzin w zimnej wodzie. Podczas moczenia, wymieniam 1 lub 2 razy wodę na świeżą. W sporadycznych przypadkach matiasy wymagają dłuższego okresu, niż 2 godziny moczenia. Śledzie matias są idealne dla zabieganych osób, które chcą przygotować potrawy zaraz po zakupie ryby.

Moczenie filetów śledzi z beczki

Filety śledzi z beczki płuczę pod bieżącą i zimną wodą. Następnie moczę w wodzie przez około 2 godziny. W tym czasie wymieniam wodę raz albo dwa razy. Pod koniec moczenia, odkrawam kawałek ryby i próbuję jej słoność.

Moczenie całych śledzi z beczki

Całe śledzie z beczki przecinam wzdłuż na pół. Następnie usuwam kręgosłup, duże ości oraz skórę. Skórę usuwam, zaczynając od głowy. Nie usuwam skóry jedynie, gdy marynuję śledzie w occie.
Otrzymuję w ten sposób mocno słone płaty śledzi. Płuczę je w zimnej wodzie. Następnie do miski wlewam zimną wodę i umieszczam śledzie. Moczę je przez minimum 12 godzin, a często nawet około 18 godzin. W między czasie minimum dwukrotnie wymieniam wodę na nową. Pod koniec moczenia, odkrawam kawałek śledzia i próbuje jego słoność. Jeśli mi odpowiada, odcedzam z wody i używam do przygotowania pysznej potrawy.

Jak moczyć śledzie: w wodzie, occie, soku z cytryny, a może w mleku?

Najpopularniejszą metodą obróbki śledzi jest moczenie w wodzie. Jest to prosta, skuteczna, tania i ogólnodostępna metoda. Czasami jednak warto sięgnąć po inne triki, dzięki którym śledzie nabiorą szlachetnego smaku.

Moczenie śledzi w wodzie mineralnej i soku z cytryny

Zamiast wody z kranu warto moczyć śledzie w wodzie mineralnej z dodatkiem soku z cytryny. Polecam proporcje: sok z 1 małej cytryny na 1 litr wody mineralnej. Aby zoptymalizować proces moczenia i konieczności kilkukrotnej wymiany wody, zalecam moczyć tą metodą pod koniec procesu odsalania. Po kilku wymianach wody, umieszczam śledzie do wody mineralnej z dodatkiem soku z cytryny. Dzięki tej kąpieli śledzie nabierają delikatnego smaku oraz zapachu. Dodatkowo kwaśny sok z cytryny powoduje, że mięso ryby staje się jaśniejsze. Przy okazji pozbywam się także małych ości.

Moczenie śledzi w zimnym mleku

Śledzie zalewam zimnym mlekiem i moczę do czasu, aż słoność mi odpowiada. Dzięki tej metodzie, śledzie stają się kruche. Aby zoptymalizować proces moczenia i konieczności kilkukrotnej wymiany mleka, zalecam moczyć tą metodą pod koniec procesu odsalania.

Moczenie śledzi w maślance

Moczenie śledzi w maślance działa podobnie jak w mleku. Dodatkowo mięso ryb nabiera kwaśnego smaku.

Moczenie śledzi w piwie lub winie

Dla koneserów oryginalnych smaków polecam moczyć śledzie w piwie lub winie. Piwo lub wino (1 litr) należy zagotować z przyprawami (kilka ziaren jałowca lub ziela angielskiego). Następnie ostudzić i zalać śledzie na kilka godzin. Tak przygotowane śledzie, nabierają wyśmienitego smaku i aromatu.

Śledzie w śmietanie z jabłkiem i ogórkiem

Wskazówki:

• W trakcie moczenia śledzi, sprawdzam jej smak. Ryba nie może być ani słona, ani pozbawiona słoności.
• Jeśli nasze śledzie (np matiasy) są za mało słone, należy je moczyć w lekko osolonej wodzie.
• Aby pozbyć się małych ości, warto skropić płaty śledzi sokiem z cytryny i odstawić na kilka godzin do lodówki. Sok usuwa ości oraz przykry zapach ryby.
• Do moczenie śledzi warto dodać takie przyprawy jak: ziarna ziela angielskiego, jałowca oraz przyprawy korzenne. Dzięki nim ryba straci nieprzyjemny zapach i smak.
• Aby pozbyć się zapachu śledzi na naczyniach i sztućcach, warto przed umyciem, posmarować je plastrem cytryny.

Artykuł Moczenie śledzi – jak moczyć śledzie? pochodzi z serwisu Przepis babci.

Czym właściwie jest nalewka?

Historia domowych nalewek w Polsce zaczyna się wraz z Henrykiem Walezym w wieku XVI. To właśnie ten władca sprowadził do kraju alternatywę dla miodu i czy piwa. Ze względu na smak szybko zyskały popularność w szlacheckich domach. Dziś wiele osób wciąż z tego powodu przygotowuje je samodzielnie w domach. Taki wyciąg z owoców, korzeni, czy ziół odznacza się ogromną różnorodnością pod względem walorów smakowych. Jednak do jego przygotowania niezbędny jest także alkohol, na przykład wódka: https://torunskiewodki.pl/wodka-czysta/.

Co jest potrzebne do przygotowania domowej nalewki?

By powstały domowe nalewki, potrzebne są odpowiednie składniki. Bardzo często są to owoce, które określają smak takiego wyrobu – to na przykład wiśnie, maliny, pigwy, tarnina, czy jeżyny. Z powodzeniem da się zastosować także zioła i korzenie, takie jak imbir. Sprawdza się tu również miód. Oczywiście wszystkie te produkty zmieniają się w trunek dopiero po dodaniu do nich odpowiedniego alkoholu, takiego jak spirytus. Należy nim zalać całość i czekać, aż wszystko się połączy.

Skąd brać produkty do samodzielnego wyrobu nalewek?

O smaku domowych nalewek decydują przede wszystkim wybrane składniki, takie jak owoce. Warto jednak pamiętać o tym, by były one najwyższej jakości. Dotyczy to zarówno wiśni czy malin, jak i wykorzystywanego w tym procesie alkoholu. Konieczne jest zatem szukanie trunków pochodzących ze sprawdzonych gorzelni. Odpowiednie produkty w połączeniu z dobrą recepturą pozwolą na przygotowanie tego ciekawego napoju. Przekonaj się, że można to samodzielnie osiągnąć we własnej, domowej kuchni.

Artykuł sponsorowany.

Artykuł Domowe nalewki – co należy przygotować? pochodzi z serwisu Przepis babci.

Mięso przygotujesz do pieczenia w 5 minut.
Marynowanie w lodówce: 24 godziny.
Czas pieczenia: około 1 godziny na każdy 1 kg mięsa.
Dieta: bezglutenowa.

Składniki na schab pieczony:

Kaloryczność: 150 kalorii w 100 g.

• 800 schabu wieprzowego bez kości
• 2 czubate łyżeczki soli
• płaska łyżeczka zmielonego pieprzu
• 3 łyżeczki ziół prowansalskich
• 2 łyżeczki rozmarynu
• 1 łyżeczka majeranku
• 1 łyżeczka oregano
• pół łyżeczki papryki mielonej (słodkiej lub ostrej)
• 4 mniejsze ziarna ziela angielskiego
• 2 liście laurowe

Moje wskazówki

Podaję orientacyjną wagę schabu. Jeśli będziesz mieć mniejszy kawałek, to też będzie dobry. Ważne jest, aby zachować czas pieczenia, który wynosi około 1 godziny na każdy 1 kg mięsa. Z tym że mały kawałek schabu o wadze 500 g radzę piec przez minimum 40 – 45, a nie 30 minut. Ta proporcja bardziej odnosi się do większych kawałków. Przykładowo porcję 1,5 kg schabu piekę przez 1,5 godziny.
Mały kawałek schabu świetnie sprawdzi się jako wędlina na kanapki, a większy kawałek 1 – 1,5 kg jako pieczeń na świąteczny stół lub drugie danie na obiad.

Jaki schab do pieczenia? Do pieczenia zawsze wybieram świeży kawałek mięsa o kształcie kulistym, jasnego koloru z tzw. młodej sztuki. Mięso nie powinno być mrożone tylko świeże. Z mrożonego oczywiscie też można upiec, ale nie będzie już tak soczyste i smaczne.

Podane proporcje przypraw są orientacyjne. Ja po prostu oprószam mięso i wcieram: solą, przyprawami oraz ziołami. Tak zamarynowane mięso wstawiam do lodówki na całą dobę. Możesz oczywiście użyć swoich, ulubionych przypraw oraz ziół.

Zobacz jak upiec soczysty schab w piekarniku

Aby upiec pyszny schab wykorzystuję tylko miskę i blachę piekarnika.

Krok 1 – marynuję schab

Mięso myję pod bieżąca wodą i osuszam. Umieszczam w misce i posypuję z każdej strony solą (2 czubate łyżeczki) i lekko wcieram dłonią. Następnie posypuję i wcieram przyprawami i ziołami: 1 płaska łyżeczka zmielonego pieprzu, 3 łyżeczki ziół prowansalskich, 2 łyżeczki rozmarynu, 1 łyżeczka majeranku, 1 łyżeczka oregano, pół łyżeczki papryki mielonej. Jeśli lubisz, możesz też oprószyć suszonym czosnkiem.

Z mięsa nie wycinam tłustych kawałków, które ładnie się wytopią podczas pieczenia.

Miskę z przyprawionym schabem przykrywam i umieszczam w lodówce na całą dobę. Jeśli nie masz tyle czasu, to zalecam minimum na całą noc.

Krok 2 – piekę schab

Przyprawiony schab wyjmuję z lodówki na 30 – 60 minut przed pieczeniem. Dzięki temu ogrzeje się do temperatury pokojowej.

Piekarnik nagrzewam do temperatury 190 stopni C.

Blachę piekarnika wykładam papierem do pieczenia. Umieszczam przyprawiony schab, a pod spód mięsa umieszczam ziarna ziela angielskiego oraz listki laurowe. Jeśli lubisz, możesz także dać pokrojony ząbek czosnku. Schab wkładam na środkową półkę nagrzanego już piekarnika.

Piekę w temperaturze 190 stopni C. Tak jak napisała na początku, proporcjonalnie każdy 1 kg mięsa należy piec 60 minut. Nie krócej jednak, niż 40 minut mniejsze kawałki np 500 g. Pierwsze 10 – 12 minut piekę w termoobiegu, a następnie już bez termoobiegu z grzałkami góra i dół.

Gdy schab ładnie się zarumieni, wyjmuję ostrożnie z piekarnika i odstawiam do ostudzenia. Mięso ładnie się kroi, gdy ostygnie. Taki schab doskonale sprawdza się jako wędlina na kanapki do szkoły lub pracy. Możesz również na ciepło pokroić go w grubsze plastry i podać jako drugie danie na obiad np z ziemniaczkami i surówką.

Życzę udanego pieczenia i smacznego.

Artykuł Schab pieczony w piekarniku pochodzi z serwisu Przepis babci.

Ziarna słonecznika doskonale smakują na surowo, jednak głębię wyśmienitego smaku wydobywa prażenie. Sprawdź moje sprawdzone przepisy na prażenie słonecznika o złotym kolorze. Metody nie zajmują dużo czasu i nie wymagają wymyślnego sprzętu.

Słonecznik prażony – właściwości

Słonecznik jest nie tylko smaczny, ale także wartościowy. Jest bogatym źródłem tłuszczu (51 g / 100 g), białka (20 g / 100 g) oraz błonnika (8 g / 100 g). Jeśli szukasz tabel zawartości białka w artykułach spożywczych, to polecam mój wcześniejszy wpis: !!! Spora zawartość błonnika wspomaga układ pokarmowy. Przez dużą zawartość tłuszczy, słonecznik jest dość kaloryczny. W 100 g zawiera 584 kcal. Ziarna słonecznika zawierają także witaminy: A, C, E, B6, tiaminę, ryboflawina, niacyna, kwas foliowy. Są też bogatym źródłem: magnezu, żelaza, potasu, fosforu, cynku, selenu i wapnia.

Zaleca się spożywanie dla osoby dorosłej dawkę 30 g słonecznika dziennie. Dzięki zawartości fitosteroli, słonecznik obniża poziom niekorzystnego cholesterolu LDL w naszym organizmie i zapobiega powstawaniu miażdżycy.

Jak jeść słonecznik prażony?

Łuskane ziarna słonecznika smakują na surowo lub po uprażeniu. W mojej kuchni najczęściej dodaję prażone pestki słonecznika do sałatek. Bardzo lubię w sałatce z kurczakiem lub tuńczykiem. Pestki słonecznika to też doskonały dodatek do koktajli lub płatków owsianych. Słonecznik często dodaję do ciasta na chleb domowy oraz ciast i deserów. Prażony słonecznik poprawia także smak kremowych zup.

Na co dzień, gdy nie mam czasu na przygotowanie wymyślnych potraw, spożywam słonecznik sam bez żadnych dodatków. Poniżej przedstawiam sprawdzone metody na uprażenia.

Zastanawiasz się pewnie po co prażyć słonecznik? Dzięki obróbce termicznej słonecznik nabiera pięknego smaku i aromatu. Sprawdź jakie to proste!

Jak prażyć pestki słonecznika na patelni?

Na czystą i suchą patelnię z grubym dnem wsypuję ziarna słonecznika łuskanego. Staram się, aby na dnie patelni nie było grubej warstwy ziaren. Słonecznik powinien tylko zakryć dno. Większe ilości prażę partiami.

Na małej mocy palnika podgrzewam słonecznik. Duży lub średni ogień spowodowałby spalenie ziaren.

Gdy ziarna zaczną się złocić i wydzielać piękny zapach, potrząsam patelnię i mieszam dodatkowo za pomocą drewnianej łyżki lub szpatułki. Dzięki temu słonecznik zarumieni się równomiernie z obu stron. Łączny czas prażenia trwa około 6 – 8 minut na małym ogniu.

Słonecznik prażony na słodko to kolejna propozycja na pyszną przekąskę lub dodatek na wierzch ciast i deserów. Wystarczy na patelnię wrzucić słonecznik i prażyć. Gdy się zezłoci, wrzucamy cukier wraz ze szczyptą soli i mieszamy do rozpuszczenia się cukru. Moje sprawdzone proporcje:

• 2 łyżeczki cukru
• 100 g słonecznika
• szczyptę soli

Jak prażyć pestki słonecznika w piekarniku

Oprócz prażenia słonecznika na patelni, czasami prażę też słonecznik w piekarniku. Metoda jest wskazana przy większej ilości.
Piekarnik nagrzewam do temperatury 220 stopni C.

Na blachę wyłożoną papierem do pieczenia wysypuję ziarna słonecznika. Grubość powinna być taka, aby słonecznik zakrył spód. Większą ilość pieczemy partiami.

Blachę ze słonecznikiem wkładam na środek nagrzanego piekarnika. Piekę w temperaturze 220 stopni C przez około 6 – 8 minut. W trakcie pieczenia co jakiś czas zaglądam, czy sie nie przypala. Przynajmniej raz mieszam i odwracam ziarna słonecznika na druga stronę, aby przypiekły się równomiernie. Gdy się zezłocą, wyjmuję z piekarnika.

PS. Ziarna słonecznika przed włożeniem do piekarnika, można też skropić oliwą z oliwek lub olejem roślinnym.

Prażenie słonecznika w łuskach przebiega niemal identycznie. Należy jedynie wydłużyć czas obróbki cieplnej o 2 – 3 minuty.

Artykuł Słonecznik prażony na patelni i w piekarniku pochodzi z serwisu Przepis babci.

Każdego roku z nadmiaru dostępnych w sezonie owoców, robię ocet winny. Najprostszym w przygotowaniu jest oczywiście ocet jabłkowy. Wystarczy pokroić lub obrać jabłka i zalać osłodzoną wodą. Później następuje fermentacja alkoholowa oraz octowa i ocet z jabłek praktycznie robi się sam. Ocet jabłkowy możesz zrobić nie tylko z całych jabłek, ale też z: obierek, ogryzków lub miąższu po soku. Wszystko to co na co dzień trafia do kosza, może przemienić się w pełnowartościowy ocet domowy.

Domowy ocet jabłkowy:

• czas wykonania: 15 minut
• czas fermentacji i dojrzewania: 8 – 10 tygodni
• posiada około 5% kwasu octowego
• z podanych składników otrzymasz ponad 1 litr octu.

Zastosowanie octu jabłkowego

Ocet jabłkowy ma mnóstwo zastosowań w domu. W mojej kuchni przede wszystkim zastępuje sklepowy ocet spirytusowy. Dodaję go do sałatek i sosów. Bardzo lubię polać galaretkę takim octem. W potrawach świetnie komponuje się w połączeniu z oliwą z oliwek. Oprócz walorów smakowych ma także zastosowanie przy czyszczeniu domu. Znakomicie czyści lustra, okna i zakamieniałe zlewy. Doskonale odkamienia czajniki :-).

Można go także pić po rozcieńczeniu z wodą. Doskonale wpływa na układ trawienny oraz poprawia stan skóry, paznokci i włosów. Jak widzisz, domowy ocet ma wiele zastosowań i jest przy tym naturalny. Jestem pewna, że w sieci znajdziesz obszerne informacje na temat jego zastosowań i właściwości. Na moim blogu zamieszczam jedynie porady i przepisy kulinarne. Największą frajdę sprawia mi to, że mogę go samodzielnie wykonać w mojej kuchni.

Składniki na ocet z jabłek

• 1 kg jabłek
• 1 litr przegotowanej i ostudzonej wody
• od 4 do 6 łyżek cukru (dla jabłek słodkich 4 łyżki, a dla kwaśnych 6 łyżek)

Jak zrobić ocet z jabłek?

Do zrobienia octu domowego przygotuj: duży słój (u mnie 3 litrowy), ściereczkę do przykrycia i gumkę recepturkę lub sznurek do zawiązania. Ja ściereczkę zastępuję praktyczniejszym ręcznikiem papierowym.

1 – zagotowuję wodę i przygotowuję słoik

Rozpoczynam od zagotowania wody, która musi całkowicie ostygnąć.

Słój dokładnie myję i wyparzam wrzątkiem. Jest to bardzo ważna czynność, bo pozbywam się drobnoustrojów i dzikich drożdży, które zakłóciłyby prawidłowy proces fermentacji nastawu.

Do umytego i wyparzonego słoja wlewam przegotowaną wodę i wsypuję cukier. Całość mieszam, aż się rozpuści.

2 – przygotowuję jabłka

Bardzo ważne jest, aby jabłka były dobrej jakości. Najlepsze są prosto z własnego sadu lub rosnące przy polnej drodze. Chodzi o to, aby na skórce nie miały tłustych zabezpieczeń przed psuciem się. Sklepowe jabłka musisz dokładnie wyszorować pod bieżącą wodą.

Z umytych jabłek usuwam ogonki i przekrawam na ćwiartki lub mniejsze kawałki. Nie usuwam skórek ani gniazd nasiennych. Jak już wspomniałam wcześniej, do octu możemy wykorzystać odpady z jabłek takie jak: ogryzki, obierki i miąższ po odciśnięciu soku.

Kawałki jabłek wrzucam do słoja z ostudzoną i osłodzoną wodą. Pod koniec kawałki jabłek ugniatam i wciskam, aby nie wystawały poza lustro wody. Jest to bardzo ważna czynność, bo w przeciwnym razie może powstać pleśń. Możesz obciążyć je czystą i wyparzoną szklanką lub kieliszkiem.

Na górze słoja pozostawiam około 4 – 5 cm wolnej przestrzeni na powstającą podczas fermentacji pianę. Dlatego słój musi być na tyle duży, aby piana nie podchodziła pod przykrycie i było można jeszcze całość mieszać.

Tak przygotowany nastaw przykrywam ręcznikiem papierowym i mocuję gumką recepturką. Dzięki temu zapobiegam dostawaniu się powietrza oraz owadów do pracującego nastawu. WAŻNE. Słój z nastawem umieszczam z dala od innych nastawów (zakwas na chleb czy zakwas z buraków).

Słój umieszczam na blacie kuchennym na okres około 5 tygodni (2 tygodnie fermentacja alkoholowa i 3 tygodnie fermentacja octowa). Dlaczego w tym miejscu? Ponieważ musi być temperatura pokojowa, a w kuchni jest ciepło. Po drugie mam swobodny dostęp do nastawu, który przez pierwsze dni mieszam wyparzoną łyżką. Dlaczego wyparzam łyżkę wrzącą wodą? Ponieważ do młodego nastawu nie chcę dostarczyć zarodników pleśni czy obcych drożdży.

3 – fermentacja alkoholowa i matka octowa

Fermentacja alkoholowa trwa około 14 dni.

Przez pierwsze 5 – 7 dni nasz nastaw będzie intensywnie pracował. Pęcherzyki powietrza będą wypychały kawałki jabłek na wierzch i tworzyły pianę. Dlatego przez pierwsze dni kilka razy dziennie mieszam cały nastaw wyparzoną łyżką. Wyparzam łyżkę po to, aby nie wprowadzić zewnętrznych drożdży i pleśni do młodego nastawu. Jeśli jabłka wystają poza powierzchnię wody, to je dociskam.

Po około 7 dniach fermentacja lekko się uspokaja i kawałki jabłek zaczynają opadać na dno słoja. Drożdże wypracowały cukier i zwalniają pracę. Od tej pory już rzadziej mieszam łyżką w słoju. Jedynie co jakiś czas mieszam, aby pozbyć się nagromadzonych pęcherzyków powietrza.

Po około 14 dniach od zrobienia nastawu, drożdże przestają pracować, a na górze cieczy powstaje biała warstwa o galaretowatej strukturze. UWAGA to nie jest pleśń lecz MATKA OCTOWA. Jest to naturalny i prawidłowy proces, który rozpoczyna fermentację octową. Po szczegóły na temat postępowania z matką octową, odsyłam na bloga https://ania-gotuje.pl/przepis/jak-zrobic-ocet-jablkowy-staropolski-przepis-babci/

4 – fermentacja octowa

Po około 2 tygodniach fermentacji alkoholowej i wytworzeniu się matki octowej, przyszedł czas na fermentację octową. UWAGA zdarza się czasami, że matka octowa nie pojawia się i nie jest to nic złego. Po prostu tak już jest. Nie znalazłam nigdzie informacji dlaczego się tak dzieje. Jeśli masz swoje spostrzeżenia to podziel się nimi w komentarzach. Z mojej praktyki napiszę tylko, że w przypadku octu jabłkowego zawsze wytwarzała mi się matka octowa. W przypadku innych owoców, czasami ocet z procesu fermentacji alkoholowej do octowej przechodził bez utworzenia matki octowej.

Podczas fermentacji octowej praktycznie nic nie robię z moim nastawem. Sprawdzam tylko, czy owady nie mają dostępu do octu w słoju. Wieczko słoja musi być zabezpieczone czystą ściereczką bawełnianą lub ręcznikiem papierowym.

Po około 3 tygodniach fermentacji octowej, zdejmuję matkę octową. Następnie zlewam młody ocet przez złożoną gazę do czystego słoika i zakręcam nakrętką. Oczywiście rant słoja i nakrętkę wycieram do suchego za pomocą czystej ściereczki lub ręcznika papierowego.

4 – rozlewam dojrzały ocet do butelek

Słoik z odcedzonym octem wynoszę na okres 4 tygodni do ciemnej i chłodnej spiżarni lub piwnicy. Podczas tego czasu, ocet jabłkowy dojrzewa. Dojrzały ocet musi pachnieć i smakować jak ocet. Jeśli ma smak lub zapach wina, to pozostawiam, aby dojrzał.

Po około 4 tygodniach dojrzewania, na dnie słoja wytrąca się osad. Na górze może pojawić się matka octowa którą zdejmuję.

Dojrzały ocet z jabłek przecedzam przez gazę lub filtr do kawy i za pomocą lejka rozlewam do butelek. Domowy ocet jest lekko mętny i taki ma być.

Butelkę z octem jabłkowym przechowuję w chłodnej szafce kuchennej z dala od grzejnika. Większe ilości w spiżarni lub piwnicy. Najlepiej jest, aby butelka była z ciemnego szkła, które chroni ocet przed światłem. Wówczas nie musimy trzymać octu w ciemnej szafce i zawsze jet pod ręką na blacie kuchennym 🙂

Kolor i smak octu jabłkowego zależy przede wszystkim od odmiany owoców. Z jabłek papierówek otrzymasz kwaśny ocet o jasno żółtym kolorze. Natomiast z jabłek czerwonych powstanie ciemno żółty ocet.

Z podanego przepisu zrobisz również ocet z innych owoców. Uważaj, octowanie jest wciągające 🙂

Życzę udanych fermentacji i dojrzewania octu winnego. Smacznego.

Artykuł Ocet z jabłek pochodzi z serwisu Przepis babci.

Ubitą pianę z białek wykorzystuję do wielu ciast i deserów. Każdy z nas zna biszkopt, bezę, babkę wielkanocną. Końcowy efekt wizualny i smakowy polega przede wszystkim na dobrze ubitej pianie z białek. Nawet desery takie jak gofry czy omlet dużo zyskują, jak oddzielnie ubijemy białka jajek na sztywno.

Co będzie potrzebne do ubicia piany z białek?

Do ubicia piany z białek potrzebować będziemy przede wszystkim jajek. Jaka powinny być oczywiście w temperaturze pokojowej. Jeśli masz schłodzone, to wyjmij je z lodówki na minimum godzinę przed ubiciem. Aby skrócić czas oczekiwania do kilku minut, możesz również włożyć jajka do ciepłej, ale nie gorącej wody. Z ogrzanych białek otrzymamy gęstszą, sztywniejszą i puszystszą pianę.

Kolejnym bardzo ważnym składnikiem jest sól, która wiąże wilgoć i ułatwia ubicie sztywnej piany. Przyda nam się także kwasek cytrynowy lub sok z cytryny. Te ostatnie stabilizują pianę i sprawiają, że jest śnieżno biała.

Do oddzielenia białek od żółtek wykorzystuję szklanki, nad którą wykonuję czynność.

Wysoka miska (plastikowa, metalowa, szklana, porcelanowa), w której będziesz ubijać pianę powinna być sucha i czysta. Jajka nie ubiją się, jeśli w pojemniku będzie pozostałość wody lub tłuszczu.

Białka ubijam oczywiście za pomocą miksera. Kiedyś nasze babcie ubijały białka za pomocą ręcznej trzepaczki 🙂

Jak ubić pianę z białek na sztywno do ciast i deserów?

1. Gdy mam już przygotowane narzędzie kuchenne oraz jajka w temperaturze pokojowej, to przystępuję do ubijania. W pierwszej kolejności oddzielam żółtka od białek. Skorupkę jajka rozbijam na pół. Następnie zlewam białko z jednej połówki na drugą, pozostawiając żółtko w skorupce. Czynność należy wykonywać dokładnie, tak aby żółtko nie pękło i nie dostało się do białka. Nawet śladowe ilości żółtka sprawią, że piana się nie ubije. Powodem jest tłuszcz w żółtku. Należy bezwzględnie wyłowić odrobiny żółtka.
2. Gdy białka od żółtek mamy już oddzielone, dodaję szczyptę soli do białek. Następnie na maksymalnych obrotach miksera ubijam przez około 2 – 3 minuty, aż uzyskam sztywną i puszystą pianę. Nie należy ubijać białek dłużej, aby nie przebić pęcherzyków powietrza. Poprawnie ubita piana z białek jest lśniąca i nie wypada z miski, nawet po jej odwróceniu.
3. Jeśli zależy nam, aby piana była śnieżno biała i dłużej stabilna, to mniej więcej w połowie ubijania dodajemy szczyptę kwasku cytrynowego lub 1/2 łyżeczki soku z cytryny lub octu na każde 4 białka. Kwas stabilizuje i sprawia, że piana jest bielsza i nie opada. Pianę ubijam na samym końcu, gdy mam już przygotowane inne masy np przy pieczeniu ciasta. Dodatkowo proszę pamiętać, że ubitą pianę należy delikatnie, ręcznie zmieszać z innymi składnikami lub masami, aby zachować puszystość.

Co zrobić z żółtkami?

W mojej kuchni nic nie może się zmarnować. Nadmiar żółtek można przede wszystkim wykorzystać do kogla mogla. Jajecznica będzie smaczniejsza, gdy będzie miała więcej żółtek. Same żółtka wykorzystamy także do: kruchego ciasta, masy budyniowej, pączków lub faworków.

Artykuł Jak ubić pianę z białek na sztywno do ciast i deserów? pochodzi z serwisu Przepis babci.